Greece is a country that is one of the members of European Union (EU). Nowadays, it has been faced with the debt crisis, although the austerity measures are taken aiming at curbing the budget deficit. Moreover, BBC News reported that “Greece has more than 340 billion euros of debt - for a country of 11 million people, about 31,000 euros per person.” A great deal of debt was paid by borrowing the “hot” money from EU and International Monetary fund (IMF); however, one third of Greece’s debt is still waiting to be paid off. In order to resolve Greece’s debt crisis, and prevent contagion among the other European economies; there are two types of solutions on the horizon. In the short run, Greece should approve to take the bailout package, and the government should privatize its national banks, hotels, and harbors. In the long run, one option could be cutting spending or taking austerity measures, and then Greece should be monitored on a monthly basis by EU countries to see how Greece will spend the “hot” money coming with bailout packages. Another option is that Greece’s debt should be configured by the deferred installment plan, and then the short term debt should be paid off to relieve the economy.
First of all, how did the economic crisis break out? In 2009, Prime Minister (PM) Papandreou came to the power, and at that time, Brussels which is the capital of European Union indicated that Greece’s budget deficit was not correct. In terms of Greece government, the budget deficit should be 3.7 percent; however, Brussels said that the real budget deficit was 12.7 percent (“Timeline: The Unfolding Eurozone Crisis”). It was more than four times the maximum allowed by EU rules. Then, the corruption of the previous government was revealed. In May 2010, the Eurozone members and the International Monetary Fund (IMF) agreed a 110 billion-euro ($150 billion) bailout package to rescue Greece (“Timeline: Greece’s Debt Crisis”). In that time, there was a rumor that Eurozone countries would go on without Greece; however, it wouldn’t. One and a half year later, in July 2011, a second bailout for Greece is agreed, and 109 billion-euro ($157 billion) was again borrowed (“Timeline: The Unfolding Eurozone Crisis”). Even though 219 billion-euro ($317 billion) was lent, Greece necessitates more money than ever before, yet Prime Minister Papandreou shocked European leaders by calling a referendum in Greece on the third bailout package. This unprecedented move baffled the countries such as, France and Germany who wanted to rescue Greece to the sustainability of European Union. Furthermore, it was the first time that angry Eurozone leaders began to consider whether Greece should leave the euro or not. Finally, Mr. Papandreou backed down over the referendum and resigned (Smith “Eurozone Crisis: Greek PM George Papandreou to Resign”). The new cross-party unity government came to power and probably, the latest bailout deal will be passed. Also, Lucas Papademos, a former Vice President of European Central Bank, was assigned as the new Prime Minister (Hope “Papademos Named New Greek PM”).
Secondly, there are two controversial topics on Greece’s debt crisis. One indication is that trying to rescue Greece will cause severe damage to the economy of the EU, so Greece should leave EU membership in order to provide the sustainability of EU. Nonetheless, if the Eurozone countries leave Greece from the European Union, this move sets an important precedent for similar countries struggling the fiscal crisis, so the countries having economic crisis such as Italy, Portugal, Ireland, and Spain should also leave the EU; however, Italy cannot leave the EU, because Italy is one of the driving power of the EU, even though its debt is the most critical one.
Another indication is that giving many bailout packages to Greece can fluctuate the value of Euro, and in order not to affect the Euro, Greece should turn back its own currency Drachma. Nevertheless, although the economic crisis broke out in Greece, a person who looks at the big picture can deduce that turning back to Drachma does not eradicate the crisis of neither Greece nor the EU. Landon Thomas Jr., a financial correspondent for The New York Times based in London, emphasized that “A return to the drachma is unlikely to offer a quick cure for Greece’s ills.” In addition, according to a recent poll in the Greek newspaper Kathimerini, 66 percent of Greeks believe that returning to the drachma would be bad decision (Thomas “Whispers of Return to Drachma Grow Louder in Greek Crisis”). This move can only support the solution in the short run.
Thirdly, there are three solutions ranging from the short run to the long run can be put forward so as to resolve Greece’s debt crisis. In the short run, EU countries are preparing to give money as a third bailout package, all Greece has to do is to take this money, and also sell its own national properties to get “hot” money. If Greece transfers the ownership of its public properties to private sectors, this action is called privatization. Privatization is the only solution for Greece in the short run, because in 2001, Turkey underwent the similar economic crisis, and rescued by privatizing its national banks. Cevat Karataş, a Professor of Economics at Bogazici University in Istanbul, explained the advantages of privatization that “The aim of privatizing public sector enterprises in manufacturing and service sectors is to increase private sector involvement and at the same time reduce the financial and administrative burden of the government.” If the privatization is considered, Greece has lots of options such as, the most valuable harbors around Athens. Ben Holland, a journalist in Bloomberg Business, demonstrated that “Now Turkey is one of the most credible countries in the Europe region in fiscal terms. There's no reason why Greece can't follow a similar path.” Therefore, Greece should give importance to the privatization.
In the long run, the austerity measures should be taken, and then Greece should be monitored on a monthly basis by EU countries about how Greece will spend the “hot” money coming with bailout packages. Because Greece underwent a corruption before, EU countries should pay special attention to Greece in order to prevent new probable corruptions. The current news from Associated Press indicated that 2012 austerity budget was passed by Greek coalition parliament with a 258-41 majority in the 300-seat Parliament (Becatoros “Greek Lawmakers Approve 2012 Austerity Budget”). Also, PM Papademos warned “The financial crisis in our country is not a passing storm. Given the size of the problems, our national effort will not be completed in 2012. It will take many years, and will require the efforts and insistence of several governments.” Therefore, one can clearly say that Greeks have to struggle to low income, high taxes, and spending cuts for the following years. On the other hand, Greece government has no options to handle the fiscal crisis.
Another solution for the long run is the configuration of Greece’s debt by means of deferred installment plan, and then the short term debt could be paid off to relieve Greece’s economy. Before Greece wants to configure its debt, the political stability must be carried out, because in order to be a credible government, Greece must provide political stability, then the configuration of debt can be demanded. The IMF chief Christine Lagarde said during a press-conference in Moscow that “The International Monetary Fund (IMF) will provide a new rescue package to Greece only if the country provides solid guarantees of its political stability.” (“IMF: Political Stability in Greece a Precondition for Rescue Aid”).
After Greece becomes a credible government, the paying its debt with the low interest rates can be considered by the countries who lent money to Greece. Therefore, the short term debt can be able to pay with low interest rates by Greece.
In conclusion, the economic crisis which Greece has been undergoing is not a hopeless situation. Although Greece government’s corruption sooner or later was revealed by Brussels, the capital of European Union, Greeks must have learned their lessons by means of trial and error, and the corruption was not a solution to hide the real budget deficit in anywhere and at anytime. If Greece plays its right cards; for example, selling its own properties such as, national banks, hotel, and harbors to the private sectors, taking serious austerity measures to cut spending, lower incomes, and increase taxes, and becoming a credible government to demand low interest rates, Greece can see the light at the end of the tunnel in the long run.
Works Cited
Becatoros, Elena “Greek Lawmakers Approve 2012 Austerity Budget” Associated Press.
Associated Press, 6 Dec. 2011. Web. 7 Dec. 2011
Holland, Ben. “Greece Can Learn IMF Austerity from Turkey.” Bloomberg Business.
Bloomberg Business, 27 May 2011. Web. 5 Dec. 2011
Hope, Kerin. “Papademos Named New Greek PM.” Financial Times EU Economy. Financial
Times EU Economy, 10 Nov. 2011. Web. 6 Dec. 2011
“IMF: Political Stability in Greece a Precondition for Rescue Aid.” The Voice of Russia.
The Voice of Russia, 8 Nov. 2011. Web. 7 Dec. 2011
Karataş, Cevat “Privatization in Turkey: Implementation, Politics of Privatization and
Performance Results.” Journal of International Development 13 (2001): 93-121.
Web. 5 Dec. 2011
Smith, Helena “Eurozone Crisis: Greek PM George Papandreou to Resign.” The Guardian.
The Guardian, 6 Nov. 2011. Web. 7 Dec. 2011
Thomas, Landon, Jr. “Whispers of Return to Drachma Grow Louder in Greek Crisis.”
The New York Times Global Business. The New York Times Global Business,
1 Nov. 2011. Web. 5 Dec. 2011
“Timeline: Greece’s Debt Crisis.” Reuters Business & Financial News. Reuters Business &
Financial News, 6 Nov. 2011. Web. 27 Nov. 2011
“Timeline: The Unfolding Eurozone Crisis.” BBC News Business. BBC News Business,
27 Oct. 2011. Web. 27 Nov. 2011
“Q&A: Greek Debt Crisis” BBC News Business. BBC News Business, 10 Oct. 2011.
Web. 27 Nov. 2011
Bir Üniversitelinin Gizli Ajandası
Çok uzun zaman oldu diyebilirim. Temiz bir, iki sene geçti bu bloga yazmayalı. Peki ne oldu da tekrar yazmaya başladın diye sorarsanız, blog yazma işinin bir birikim gerektirdiğine inanırım ve artık meyve toplama mevsimi :)
Geçen sene zorlu bir TOEFL süreci geçirdim. Hani ÖSS (şu an YGS ve LYS oldu) zor derler ya, işte bu harbiden koca bir yalan. Tamamen yalan değil ama çoğunlukla yalan. Çünkü ezberle-sınava gir-unut methodu genelde birçok öğrencinin hoşuna, kolayına giden bir yol. Bilgi ezberlemekte üniversite mantığına aykırı bir durum olduğu için biraz tökezleme yaşanıyor.
Açıkçası, olaylar şöyle gelişir. Önce sınavı kazanırsın. Sonra minimum bir sene İngilizce hazırlık okursun. Bu arada lisede gördüğün İngilizce eğitiminin üniversite eğitimi için yetersiz olduğunu anlarsın. Bu genelde hazırlığın 2. dönemi, havalar ısındıktan ve insanın "bu sıcakta ders çalışılır mı yaa!" demesinde sonra olur. Bir de büyük şehirde isen "arkadaşlarla dolaşmak mı yoksa kös kös ing. çalışmak mı" ikilemini yaşadığın döneme rast gelir. (Bu arada yanlış anlaşılmasını istemem, lisedeki ing. öğretmenlerimin bir suçu, günahı yok. Onlar ellerinden geleni yapıyorlar.) Daha sonra üniversiteye girmek için deli gibi çalıştığın konular buhar olur, uçup gider çünkü artık İngilizce onlara baskındır.
Neyse sonra Proficiency (Prof.) ya da TOEFL öyle ya da böyle geçilir. O sınavı geçtiğin gün takvimde işaretlenir. O gün bir doğum günü edasında geçer. Sevinç çığlıkları ve gözyaşları birbirini kovalar. Ama daha bir şeyin bittiği yoktur hatta daha başlamamıştır bile. Zannedilenin aksine hayat zorlaşır fakat bu kez zorluklar size ayrı bir haz verir. Hayata artık "kolayı herkes yapar" penceresinden bakarsınız. Gerçekten de öyle değil midir? Herkes aza tamah edebilir ama bence en büyük erdem, çok şeyler isteyip onları istikrarlı bir şekilde gerçeğe dönüştürmektir.
Sonra gözünüzü açıp kaparsınız Freshman oluvermişsiniz. Eğer yabancı diller fakültesi okulunuzdan ayrı bir yerleşkedeyse, ilk 2 ay yeni ortamı tanımakla geçirirsiniz. En basitinden kütüphaneden kitap alırsınız, yemekhanede kartınızla yemek yersiniz, öğrenci işlerinde nasıl öğrenci belgesi alınacağını öğrenirsiniz, danışman hocanızla görüşürsünüz, kafelerde takılırsınız vs.
Midtermler baş verdiği zaman pek umursamazsınız çünkü o freshliğin verdiği "ben herşeyi zaten biliyorum ul.n!" boşvermişliği size böyle davranmanız gerektiğini öğütler. Halbuki her yeni ortam kendi sorunlarını beraberinde getirir. Önce ilk arasınavlarda ağzınızın payını alırsınız, özellikle Physics101 için böyle olur. Sonra ikinci arasınava daha iyi hazırlanırsınız ama değişen pek bir şey olmaz. Artık tek çare, finale kasmak için uykusuz geceler geçirmektir. Hayat bu döngüye girer.
Unutulmaması gereken nokta acının iyi bir öğretmen olduğudur. Acı çekmeden öğrendiğimiz şeyler kolay unutulur. Bir şeyin bedelini acı çekerek ya da zorluklarla karşılaşarak ödeyebiliriz.
Üniversitede ders notları bir çok kritere bağlıdır. Ödevler, quizler, pop-quizler, arasınavlar, finaller, sunumlar, projeler, portfoliolar vs. Genelde hepsinin deadline ı çakışır. Bu da öğrencinin düzenli bir çalışma hayatının olmasını gerektirir. Ama öyle öğrenciler pek nadir olduğu için bulmak zordur. Fakat ilk görüşte tanıyabileceğiniz tipte kişilerdir :D
Üniversitede herhangi bir sınavda kopya çekmek büyük bir suçtur. Liseyle kıyaslamak bile bir hatadır. Eğer kopya çektiğiniz kanıtlanırsa o dersten DD'den yukarı bir not alamazsınız hele ki finalde kopya çeker ve yakalanırsanız o dersten FF ile kalırsınız. Herşeye rağmen kopya çekmenin bir sanat olduğu söylenir. Merak edenler için ileri kopya tekniklerine buradan ulaşabilirsiniz.
Geçen sene zorlu bir TOEFL süreci geçirdim. Hani ÖSS (şu an YGS ve LYS oldu) zor derler ya, işte bu harbiden koca bir yalan. Tamamen yalan değil ama çoğunlukla yalan. Çünkü ezberle-sınava gir-unut methodu genelde birçok öğrencinin hoşuna, kolayına giden bir yol. Bilgi ezberlemekte üniversite mantığına aykırı bir durum olduğu için biraz tökezleme yaşanıyor.
Açıkçası, olaylar şöyle gelişir. Önce sınavı kazanırsın. Sonra minimum bir sene İngilizce hazırlık okursun. Bu arada lisede gördüğün İngilizce eğitiminin üniversite eğitimi için yetersiz olduğunu anlarsın. Bu genelde hazırlığın 2. dönemi, havalar ısındıktan ve insanın "bu sıcakta ders çalışılır mı yaa!" demesinde sonra olur. Bir de büyük şehirde isen "arkadaşlarla dolaşmak mı yoksa kös kös ing. çalışmak mı" ikilemini yaşadığın döneme rast gelir. (Bu arada yanlış anlaşılmasını istemem, lisedeki ing. öğretmenlerimin bir suçu, günahı yok. Onlar ellerinden geleni yapıyorlar.) Daha sonra üniversiteye girmek için deli gibi çalıştığın konular buhar olur, uçup gider çünkü artık İngilizce onlara baskındır.
Neyse sonra Proficiency (Prof.) ya da TOEFL öyle ya da böyle geçilir. O sınavı geçtiğin gün takvimde işaretlenir. O gün bir doğum günü edasında geçer. Sevinç çığlıkları ve gözyaşları birbirini kovalar. Ama daha bir şeyin bittiği yoktur hatta daha başlamamıştır bile. Zannedilenin aksine hayat zorlaşır fakat bu kez zorluklar size ayrı bir haz verir. Hayata artık "kolayı herkes yapar" penceresinden bakarsınız. Gerçekten de öyle değil midir? Herkes aza tamah edebilir ama bence en büyük erdem, çok şeyler isteyip onları istikrarlı bir şekilde gerçeğe dönüştürmektir.
Sonra gözünüzü açıp kaparsınız Freshman oluvermişsiniz. Eğer yabancı diller fakültesi okulunuzdan ayrı bir yerleşkedeyse, ilk 2 ay yeni ortamı tanımakla geçirirsiniz. En basitinden kütüphaneden kitap alırsınız, yemekhanede kartınızla yemek yersiniz, öğrenci işlerinde nasıl öğrenci belgesi alınacağını öğrenirsiniz, danışman hocanızla görüşürsünüz, kafelerde takılırsınız vs.
Midtermler baş verdiği zaman pek umursamazsınız çünkü o freshliğin verdiği "ben herşeyi zaten biliyorum ul.n!" boşvermişliği size böyle davranmanız gerektiğini öğütler. Halbuki her yeni ortam kendi sorunlarını beraberinde getirir. Önce ilk arasınavlarda ağzınızın payını alırsınız, özellikle Physics101 için böyle olur. Sonra ikinci arasınava daha iyi hazırlanırsınız ama değişen pek bir şey olmaz. Artık tek çare, finale kasmak için uykusuz geceler geçirmektir. Hayat bu döngüye girer.
Unutulmaması gereken nokta acının iyi bir öğretmen olduğudur. Acı çekmeden öğrendiğimiz şeyler kolay unutulur. Bir şeyin bedelini acı çekerek ya da zorluklarla karşılaşarak ödeyebiliriz.
Üniversitede ders notları bir çok kritere bağlıdır. Ödevler, quizler, pop-quizler, arasınavlar, finaller, sunumlar, projeler, portfoliolar vs. Genelde hepsinin deadline ı çakışır. Bu da öğrencinin düzenli bir çalışma hayatının olmasını gerektirir. Ama öyle öğrenciler pek nadir olduğu için bulmak zordur. Fakat ilk görüşte tanıyabileceğiniz tipte kişilerdir :D
Üniversitede herhangi bir sınavda kopya çekmek büyük bir suçtur. Liseyle kıyaslamak bile bir hatadır. Eğer kopya çektiğiniz kanıtlanırsa o dersten DD'den yukarı bir not alamazsınız hele ki finalde kopya çeker ve yakalanırsanız o dersten FF ile kalırsınız. Herşeye rağmen kopya çekmenin bir sanat olduğu söylenir. Merak edenler için ileri kopya tekniklerine buradan ulaşabilirsiniz.
Dikkat! Jaluzi'de Akım Var
Jaluzi bildiğiniz gibi güneşten korunmak için bir çeşit perde. Bütün gün bir pencerenin önünde boş boş, durup sinirlerinizi bozsa da aslında çok büyük bir potansiyele sahip, güneş enerjisi!
Konsept aşamasında olan solar jaluzi klima, Minjoo Kwon tarafından tasarlanmış. Sistem o kadar güzel ki, siz güneşten sakınırken, jaluzi de bu arada enerji depoluyor ve sıcak yaz günlerinde tatlı bir esinti veriyor.
Daha fazla bilgi için buraya bakabilirsiniz.
Sivrisinek Neden Isırırken Seçici Davranır?
Bilim adamları, kimi insanların sivrisineklerce neden daha az ısırıldığını buldular. Bunun nedeni insanların tatlı ter kokuları.
Bilim adamları, kimilerinin sivrisineklerce ''tercih edilmesinin'', kimilerininse ''tercih edilmemesinin'' ardında yatan nedenin, vücut kokularındaki farkta yattığını, sivrisineklere dirençli olanların terlerindeki şekerimsi koku bileşiminin daha yüksek düzeyde olduğunu keşfettiler.
''Ketonlar'' olarak bilinen bu bileşimlerin sivrisinekleri savdığını belirleyen bilim adamları, vücudunda bu maddenin çok olduğu insanların sivrisinek ısırıklarına daha az maruz kaldıklarını söylediler.
Haberin detaylarına buradan ulaşabilirsiniz.
Bilim adamları, kimilerinin sivrisineklerce ''tercih edilmesinin'', kimilerininse ''tercih edilmemesinin'' ardında yatan nedenin, vücut kokularındaki farkta yattığını, sivrisineklere dirençli olanların terlerindeki şekerimsi koku bileşiminin daha yüksek düzeyde olduğunu keşfettiler.
''Ketonlar'' olarak bilinen bu bileşimlerin sivrisinekleri savdığını belirleyen bilim adamları, vücudunda bu maddenin çok olduğu insanların sivrisinek ısırıklarına daha az maruz kaldıklarını söylediler.
Haberin detaylarına buradan ulaşabilirsiniz.
harita - projektör melezi: MAPTOR
Bilmediğimiz bir yere gittiğimiz de genellikle kayboluruz. Telefondan GPS kullansak pahalı olur, yüksek binalara baksak başımız döner. Artık bunları dert etmeye gerek yok. Küçük bir el feneri boyutunda MAPTOR isimli cihaz derdimize derman niteliğinde.
Cihaz oldukça kolay bir kullanım sahip. Dokunmatik ekranı ileri ittiğimizde harita büyüyor, geri çektiğimizde küçülüyor. Harita yüklemek için de cihazın Bluetooth aygıtı kullanılıyor. Detaylı bilgiye buradan ulaşılabilir.
Modern Ağaç: Air-Tree
Hava kalitesinin giderek kötüleştiği günümüzde, ağaç eklemeye pek fırsatımız olmayabilir. Ama onun halefi bir ürün, işimizi görecekse neden kullanmayalım.
Air-Tree işte tam bu noktada devreye giriyor. Alt kısımdan kirli havayı alıp HEPA filtresinden geçiriyor. Daha sonra temizlenen havayı üst kısımdan dışarı bırakıyor.
Tasarımcısı Seung Jun Jeong, Air-Tree isimli cihazı gökdelenler için tasarlamış ama konsept tasarımı sayesinde her yerde kullanılabilir.
Detaylı bilgi için buraya tıklayınız.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
